اشعار زیبا

ای درخت آشنا

شاخه های خویش را

ناگهان کجا

جا گذاشتی؟

یا به قول خواهرم فروغ

دست های خویش را

در کدام باغچه

عاشقانه کاشتی ؟

این قرارداد ،

تا ابد میان ما برقرار باد :

چشمهای من به جای دستهای تو

من به دستِ تو ، آب می دهم

تو به چشمِ من ، آبِرو بده

من به چشم های بی قرار تو قول می دهم :

   ریشه های ما به آب

          شاخه های ما به آفتاب می رسد

                                  ما دوباره سبز می شویم !