"خداوندا"

"ای عشق ، سری به خانه ی ما نزدی"

دستی به کرم به شانه ی ما نزدی

             بالی به هوای دانه ی ما نزدی

                        دیر است دلم چشم به راهت دارد

                                   ای عشق ، سری به خانه ی ما نزدی

                                                                                      

                                                                                          "قیصر امین پور"

"آیینه ها دچار فراموشی اند"

آیینه ها دچار فراموشی اند

        و نام تو ورد کوچه خاموشی

                       امشب تکلیف پنجره

                                  بی چشم های باز تو

                                                    روشن نیست

                                                                            "قیصر امین پور"

"پیش بیا ‌! پیش بیا ‌! پیش‌تر !"

پیش بیا ‌! پیش بیا ‌! پیش‌تر !

تا که بگویم غم دل بیش‌تر

دوست‌ترت دارم از هر‌چه دوست

ای تو به من از خود من خویش‌تر

دوست‌تر از آن که بگویم چه‌قدر

بیش‌تر از بیش‌تر از بیش‌تر

داغ تو را از همه داراترم

درد تو را از همه درویش‌تر

هیچ نریزد به‌جز از نام تو

بر رگ من گر بزنی نیشتر

فوت و فن عشق به شعرم ببخش

تا نشود قافیه ‌اندیش‌تر

                                                              "قیصر امین پور"

"ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رود"

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رود

وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

من مانده‌ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او

گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود

گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون

پنهان نمی‌ماند که خون بر آستانم می‌رود

محمل بدار ای ساروان تندی مکن با کاروان

کز عشق آن سرو روان گویی روانم می‌رود

او می‌رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان

دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

برگشت یار سرکشم بگذاشت عیش ناخوشم

چون مجمری پرآتشم کز سر دخانم می‌رود

با آن همه بیداد او وین عهد بی‌بنیاد او

در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می‌رود

بازآی و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین

کآشوب و فریاد از زمین بر آسمانم می‌رود

شب تا سحر می‌نغنوم و اندرز کس می‌نشنوم

وین ره نه قاصد می‌روم کز کف عنانم می‌رود

گفتم بگریم تا ابل چون خر فروماند به گل

وین نیز نتوانم که دل با کاروانم می‌رود

صبر از وصال یار من برگشتن از دلدار من

گر چه نباشد کار من هم کار از آنم می‌رود

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

سعدی فغان از دست ما لایق نبود ای بی‌وفا

طاقت نمیارم جفا کار از فغانم می‌رود

                                                                              "سعدی"

"ای قوم به حج رفته کجایید کجایید"

ای قوم به حج رفته کجایید کجایید         

معشوق همین جاست بیایید بیایید

معشوق تو همسایه و دیوار به دیوار         

در بادیه سرگشته شما در چه هوایید

گر صورت بی​صورت معشوق ببینید           

هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید

ده بار از آن راه بدان خانه برفتید            

یک بار از این خانه بر این بام برآیید

آن خانه لطیف است نشان​هاش بگفتید       

از خواجه آن خانه نشانی بنمایید

یک دسته گل کو اگر آن باغ بدیدیت       

یک گوهر جان کو اگر از بحر خدایید

با این همه آن رنج شما گنج شما باد        

افسوس که بر گنج شما پرده شمایید

                                                                      "مولانا"